Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων
φωτίζουν και σήμερα τον δρόμο της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε
όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.
Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας, δεν είναι γιορτή.
Είναι ημέρα αγώνα και υπενθύμιση ότι τα δικαιώματα των εργαζόμενων γυναικών κατακτήθηκαν με σκληρές μάχες και συνεχίζουν να αμφισβητούνται.
Η εργοδοτική βία και η εκμετάλλευση εξακολουθούν να στοιχίζουν ζωές. Τ
ο απέδειξαν οι εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους στη βιομηχανία «Βιολάντα»,
οι εργαζόμενες που τραυματίζονται ή σακατεύονται σε εργατικά «ατυχήματα»,
αλλά και η 39χρονη λογίστρια που έχασε τη ζωή της στο υπόγειο καταστήματος «Έβερεστ».
Για το κεφάλαιο, οι εργαζόμενες γυναίκες έχουν αξία μόνο όσο παράγουν κέρδος.
Ιδιαίτερα στον χώρο των ΜΜΕ, δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ εργάζονται με εντατικοποίηση, ακανόνιστα ωράρια και χωρίς ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας. Καλούνται να καλύπτουν επικίνδυνες αποστολές, φυσικές καταστροφές ή ακόμη
και πολεμικά μέτωπα, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν εργασιακή ανασφάλεια,
καθυστερήσεις πληρωμών, απουσία συλλογικών συμβάσεων αλλά και καθημερινό σεξισμό.
Η πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων ενισχύει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και πνίγει τις ανάγκες των εργαζόμενων γυναικών.
Η νυχτερινή εργασία, η διαρκής διαθεσιμότητα και η «ευελιξία» παρουσιάζονται ως κανονικότητα, ενώ τα βάρη της φροντίδας παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών συνεχίζουν να φορτώνονται κυρίως στις γυναίκες.
Την ίδια στιγμή οξύνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και πολλαπλασιάζονται τα πολεμικά μέτωπα. Οι κυβερνήσεις μειώνουν τις κοινωνικές δαπάνες για να ενισχύσουν τις στρατιωτικές, ενώ η χώρα μας εμπλέκεται ολοένα και περισσότερο στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.
Δεν δεχόμαστε τα παιδιά μας να γίνουν κρέας για τα κανόνια τους. Από τη θέση μας ως εργαζόμενες στα ΜΜΕ δεν αποδεχόμαστε να γίνουμε φερέφωνα της πολεμικής προπαγάνδας.
Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων και δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για σταθερή εργασία, σταθερό ωράριο, προστασία της εργαζόμενης γυναίκας και της μητρότητας, για ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Δυναμώνουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, για να διεκδικήσουμε όσα είναι σύγχρονα και αναγκαία για εμάς και τις οικογένειές μας.
Μάρτης 2026
